Το eretzoum δημιουργήθηκε για να αποτελέσει πρώτα και κύρια το προσωπικό μου καταφύγιο. Είναι ότι και το σπιτάκι στις παιδικές μου ζωγραφιές.

Τα περισσότερα κείμενα (παραμύθια, δοκίμια και ποιήματα) έχουν γραφτεί πριν από αρκετά χρόνια. Τα υπόλοιπα είναι το προϊόν της απόφασής μου να δημιουργήσω αυτό τον ιστοχώρο, φιλοδοξώντας ότι θα γίνει το σημείο συνάντησής μας.

Η αρχική σκέψη ήταν να περιλαμβάνει μόνο παραμύθια. Σε αυτά, άλλωστε, κρύβονται συνήθως οι μεγαλύτερες αλήθειες. Μοιάζουν συχνά με απλές ιστοριούλες, όμως σε ένα παραμύθι μπορεί κανείς να περιγράψει τον κόσμο ολόκληρο. Και να μεταφέρει, με απλές αλληγορίες, νοήματα που δύσκολα θα μπορούσε με οποιονδήποτε άλλον τρόπο. Ακόμη και ο Χριστός, με τέτοιες «απλές ιστορίες», με τις παραβολές, απευθύνθηκε στον κόσμο.

Ένα παραμύθι, λοιπόν, κρύβει μέσα του μεγάλη αξία και δύναμη, γιατί μιλά στην καρδιά με απλά λόγια. Μέσα από τους ήρωες και τις δοκιμασίες τους, μας μαθαίνει τι σημαίνει θάρρος, καλοσύνη και ελπίδα. Μπορεί να παρηγορήσει, να εμπνεύσει και να βοηθήσει κάποιον να δει αλλιώς τον κόσμο. Έτσι, ένα παραμύθι δεν είναι μόνο ιστορία, αλλά μάθημα ζωής.

Το παραμύθι καλλιεργεί τη φαντασία και ανοίγει δρόμους σκέψης που δεν χωρούν πάντα στην καθημερινότητα. Όταν το παιδί ή ο ενήλικος ταυτίζεται με τον ήρωα, δοκιμάζει με ασφάλεια φόβους και επιθυμίες, μαθαίνει να επιμένει και να βρίσκει λύσεις. Τα σύμβολα -ένα σκοτεινό δάσος, ένα μαγικό κλειδί, ένας σοφός βοηθός- γίνονται γλώσσα για όσα δυσκολευόμαστε να πούμε. Παράλληλα, τα παραμύθια μεταφέρουν μνήμες και αξίες από γενιά σε γενιά, δένοντας μια κοινότητα. Κι έτσι, μια μικρή ιστορία μπορεί να ανάψει μέσα μας ένα μεγάλο φως.

Και είναι σαν το ανέσπερο φως που «μεταλαμπαδεύουμε» το βράδυ της Ανάστασης: το δικό μας κερί έχει πάντα την ίδια φλόγα, όσες άλλες λαμπάδες κι αν πλησιάσουν να πάρουν το φως από ‘μας.

Αυτή η «μεταλαμπάδευση» είναι μια συναρπαστική διαδικασία. Και είναι η ουσία του eretzoum. Σε ότι με αφορά, δεν διεκδικώ δάφνες συγγραφέα και ξεκαθαρίζω ότι δεν έχω τις ειδικές γνώσεις ενός ψυχολόγου, δεν έχω σπουδάσει κοινωνιολογία, δεν είμαι θεολόγος και δεν θα μπορούσα να είμαι ιεροκήρυκας. Ψάχνω, ενίοτε για ώρες, ευαγγελικές περικοπές που θα με βοηθήσουν να μορφοποιήσω ένα κείμενο. Και το κάνω με χαρά και αγάπη, γνωρίζοντας ότι έτσι το μήνυμα θα είναι περισσότερο εύληπτο.

Όσα διαβάσετε εδώ, δεν είναι παρά σκέψεις και απόψεις, αντιλήψεις που φέρνω ξανά στην επιφάνεια, πρώτα για ‘μένα. Η προσωπική μου ψυχοθεραπεία είναι το eretzoum. Κι αν κάποιοι ωφεληθείτε από τα δικά μου συμπεράσματα, θα είναι για ‘μένα η μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Σε ποιους απευθύνεται

Το eretzoum.gr απευθύνεται σε όλο τον κόσμο. Σε μικρούς και μεγάλους. Εμπλουτίστηκε με δοκίμια και με ποιήματα, ακριβώς επειδή εκτιμώ πως οι ενήλικες δεν είμαστε πάντα διαθέσιμοι στην αλήθεια των παραμυθιών… Ίσως επειδή έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει να μένουμε λίγο μόνοι μας και να ζωγραφίζουμε εκείνο το όμορφο σπιτάκι στην εξοχή, με τον ήλιο να λάμπει ψηλά, με την καμινάδα να βγάζει καπνό, με τα λουλούδια ολόγυρα και ίσως με το ουράνιο τόξο να σκεπάζει όλα μας τα όνειρα.

Γνωρίζω ότι η οπτική που έχω επιλέξει δεν ταιριάζει σε όλους. Δεν με αφορά όμως αυτό. Είναι η δική μου οπτική, η δική μου επιλογή. Και καμιά σημασία δεν έχει αν σ’ αυτό το ταξίδι θα θελήσεις εν τέλει να είσαι ή όχι συνεπιβάτης. Θα κάνεις κι εσύ τη δική σου επιλογή, ως έχεις δικαίωμα. Η «ελεύθερη βούληση», εξάλλου, είναι το μεγαλύτερο και αναφαίρετο δώρο προς τον άνθρωπο, ο οποίος και είναι ελεύθερος να επιλέξει ακόμη και να στραφεί ενάντια στην πίστη του και στον ίδιο το Θεό. Το πρόβλημα είναι ότι ο άνθρωπος συχνά νομίζει πως επιλέγει ελεύθερα, ενώ στην πράξη αιχμαλωτίζεται από πάθη, φόβους και εγωισμό…

Σε ότι αφορά το eretzoum πάντως, έχεις την απόλυτη ελευθερία να επιλέξεις να θα διαβάσεις κάποια κείμενα ή όχι, αν θα επανέλθεις ή αν θα το διαγράψεις απ’ τη μνήμη της συσκευής …και του μυαλού σου.

Η δική σου ελεύθερη επιλογή  

Αν τελικά επιλέξεις να μείνεις, αν διαλέξεις να περπατήσεις λίγο ακόμη μέσα σ’ αυτό το μικρό καταφύγιο, θα ήθελα να ξέρεις κάτι απλό: εδώ δεν υπάρχει πρόγραμμα, ούτε «σωστή» σειρά. Μπορεί να μπεις από ένα παραμύθι και να βγεις σε ένα ποίημα. Μπορεί να σε αγγίξει μια φράση και να μην σε αγγίξει τίποτε άλλο. Μπορεί να επιστρέψεις ύστερα από καιρό, σαν να γυρνάς σε ένα παλιό δωμάτιο που κρατά ακόμη τη μυρωδιά της παιδικής σου ηλικίας. Όλα επιτρέπονται, γιατί το ζητούμενο δεν είναι να καταναλώσεις κείμενα, αλλά να συναντήσεις, έστω για μια στιγμή, κάτι δικό σου.

Κάθε κείμενο εδώ είναι, στην ουσία, ένα μικρό σημείωμα στον εαυτό μου. Ένας τρόπος να βάλω τάξη σε θραύσματα, να δώσω όνομα σε σκιές, να αφήσω χώρο σε ερωτήσεις που δεν ζητούν άμεσες απαντήσεις. Κι αν κάτι φοβάμαι, δεν είναι η διαφωνία ή η απόσταση του άλλου. Είναι μόνο η βιασύνη. Η βιασύνη που μας κάνει να περνάμε πάνω από τα πράγματα, να μην ακούμε, να μην μένουμε. Να χάνουμε τη λεπτή φωνή που μιλά μέσα μας όταν όλα γύρω σωπαίνουν.

Ίσως γι’ αυτό τα παραμύθια επιμένουν. Γιατί δεν βιάζονται. Σου λένε: «Κάθισε λίγο. Άκου.» Και κάπου ανάμεσα σε ιερείς και βασιλιάδες, σε χωριά και δάση, ξεγλιστρά η αλήθεια και σε βρίσκει απροειδοποίητα. Όχι σαν κήρυγμα, αλλά σαν ψίθυρος. Όχι σαν οδηγία, αλλά σαν υπενθύμιση. Πως ο άνθρωπος δεν είναι μόνο αυτό που δείχνει, αλλά κι αυτό που κρύβει. Κι αυτό που φοβάται. Κι αυτό που ελπίζει…

Και βέβαια, δεν είναι όλα φωτεινά. Δεν θα ήταν τίμιο να προσποιηθώ πως ο δρόμος είναι πάντα στρωμένος με λουλούδια. Υπάρχουν μέρες που ο ουρανός χαμηλώνει, που το «θέλω» κουράζεται, που το «πιστεύω» τρεμοπαίζει. Υπάρχουν στιγμές που η ελεύθερη βούληση μοιάζει μικρή, σαν σπίθα μέσα σε δυνατό άνεμο. Εκεί ακριβώς, όμως, δοκιμάζεται: όχι στις εύκολες επιλογές, αλλά στις λεπτές. Στο να μη σκληραίνεις. Στο να μην κλείνεις την πόρτα. Στο να κρατάς μια χαραμάδα ανοιχτή, μήπως περάσει λίγο φως.

Αν κάτι θα ήθελα να προσφέρει το eretzoum, είναι αυτή η χαραμάδα. Έναν τόπο που δεν διεκδικεί να σε πείσει, αλλά να σου κρατήσει συντροφιά. Να σου πει πως δεν είσαι μόνος στις σκέψεις σου. Πως οι φόβοι μας έχουν συχνά κοινά ονόματα, ακόμη κι αν φοράνε διαφορετικά πρόσωπα. Και πως καμιά φορά, ένα κείμενο, όσο μικρό κι αν είναι, μπορεί να γίνει σαν το κερί της Ανάστασης: να ανάψει κάτι μέσα σου χωρίς να χάνει τίποτα από τη δική του φλόγα.

Κι αν, στο τέλος, φύγεις, θα είναι κι αυτό μέρος της διαδρομής. Θα σου ευχηθώ μόνο να κρατήσεις κάτι ανεπαίσθητο: μια λέξη, μια εικόνα, μια ανάσα. Κι όταν ο κόσμος γύρω σου γίνει πολύ θορυβώδης, να θυμηθείς εκείνο το μικρό σπιτάκι στην εξοχή. Το δικό σου σπιτάκι. Εκεί όπου μπορείς, έστω για λίγο, να επιστρέφεις.

Οι δωρεές

Μελλοντικά ίσως το eretzoum εμπλουτιστεί και με άλλες κατηγορίες: παιχνίδια, τραγούδια, δημιουργική απασχόληση. Σκέψεις υπάρχουν πολλές. Και η καλή διάθεση επίσης.

Προς το παρόν, θα συνεχίσω στο ίδιο μοτίβο, αφού αισθάνομαι ότι …υπάρχουν ακόμη αρκετά κεράκια που θέλω να ανάψω.

Σε ότι αφορά τις δωρεές, αντιλαμβάνεσαι νομίζω ότι δεν επιθυμώ να βγάλω χρήματα απ’ το eretzoum. Ίσως τα λιγοστά λειτουργικά έξοδα της σελίδας μόνο (server και τεχνική υποστήριξη). Τα υπόλοιπα, εφόσον υπάρξουν, θα διατεθούν ανώνυμα και αθόρυβα όπου εκτιμώ ότι υπάρχει ανάγκη και όπου θεωρώ ότι θα πιάσουν τόπο. Και οι ανάγκες γύρω μας είναι πολλές…

Γι’ αυτό έχει αξία η συμβολή σου. Για αυτό, αλλά και για την ηθική ανταμοιβή της αποδοχής αυτής της προσπάθειας.

Καλή ανάγνωση.